خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - زماني که نوزادم در اورژانس بستري بود، حمله تنفسي به او دست داد، ديگر نتوانست نفس بکشد و لب‌هايش کبود شد! او را در آغوش گرفتم و به پزشک نوزادم گفتم خانم دکتر! بچه‌ام نمي‌تواند نفس بکشد! پزشک مربوطه با خونسردي به من گفت "من الان مريض دارم، مزاحم نشو!"
رسيدگي نامطلوب به بيماران در اورژانس بيمارستان‌ها به‌ويژه در بيمارستان‌هاي دولتي، يکي از مسائل مورد اعتراض هميشگي بيماران است. اگرچه رسيدگي به بيماران بر اساس سطح‌بندي و وخامت حال بيمار انجام مي‌شود اما برخي بيماران از کيفيت و سرعت پايين رسيدگي به بيمار در اورژانس‌ها، ابراز نارضايتي مي‌کنند.
اين سرعت پايين در رسيدگي به بيمار گاهي ناشي از کمبود نيروهاي پرستاري و پزشکي و گاهي نيز ناشي از کم‌توجهي و "وجدان کاري بسيار پايين کادر درمان" در قبال بيماران است که در برخي مواقع به قيمت جان بيمار تمام مي‌شود!
تماس يک مادر داغ‌‌ديده با تسنيم و ارائه شرح حالي از وضعيت رسيدگي به فرزندش که بر اثر "کم توجهي و قصور کادر درمان" جان باخته، باعث شد با او به گفتگو بنشينيم و جزئيات بيشتري از ماجراي فوت اين نوزاد معصوم 13 ماهه را جويا شويم.
اين مادر جوان ماجراي مراجعه به بيمارستان را اينگونه روايت مي‌کند: «اواخر مرداد بود که بچه‌ من که 13 ماهه بود، دچار علائم تنگي نفس شد و ما او را به بيمارستان کودکان تهران برديم تا مداوا شود. آنجا تشخيص دادند که پسر من عفونت ريه دارد و براي او اسپري و آنتي‌بيوتيک تجويز کردند و به خانه برگشتيم. ساعت 11 شب بود که وضعيت تنفسي‌اش بدتر شد و کودکم را به بيمارستان مفيد برديم و گفتند کروپ يا خروسک دارد و هر يک‌ساعت يکبار بايد بخور دريافت کند. فردا صبح وقتي بر بالين کودکم رفتم ديدم که وضعيت او تغييري نکرده و بخور نيز براي او نگذاشته‌اند! همين باعث شد که پيش پرستار بروم و پرستار وقتي تنفس بچه‌ام را ديد از من پرسيد مي‌خواهي يک آمپول دگزا هم برايش تزريق کنم؟ من گفتم از من مي‌پرسيد؟ آن پرستار هم اتاق را ترک کرد و رفت و ديگر توجهي به وضعيت بچه‌ام نکردند!»
پزشک معالج بيمارستان مفيد: "اگر ناراحتي نوزادت را ببر بيمارستان خصوصي!"
اين مادر، برخورد غيرمسئولانه پزشک اورژانس را عامل وخامت حال فرزندش مي‌داند و مي‌گويد: من نگران سرفه‌هاي کودکم بودم و مدتي گذشت، تا ساعت 7 عصر هيچ پزشکي بالاي سر نوزادم نيامد تا اينکه زماني که نوزادم در اورژانس بستري بود، حمله تنفسي به او دست داد و ديگر نتوانست نفس بکشد و لب‌هايش کبود شد! من او را در آغوش گرفتم و به پزشک اورژانس گفتم خانم دکتر! بچه‌ام نمي‌تواند نفس بکشد! پزشک معالجش با خونسردي به من گفت "ديسترس تنفسي است، من الان دارم مريض ويزيت مي‌کنم، مزاحم نشو!!" و زماني که با اعتراض من مواجه شد گفت "اگر ناراحتي مي‌تواني او را به بيمارستان خصوصي منتقل کني!"
وقتي پزشک بر بالين فرزندم آمد که دير شده بود!
اين مادر ادامه مي‌دهد: زماني که حال کودکم بدتر شد، دکتر آمد و فرزندم را "اينتوبه" کردند‌ و به آي‌سي‌يو منتقل کردند‌. بچه من در آي‌سي‌يو بيهوش بود و بعد به هوش آمد اما وضعيت خوبي نداشت و واکنشي به محيط نشان نمي‌داد. علت را جويا شدم و يکي از پزشکان آن بخش گفت که فرزندم دچار "فلج مغزي" شده است و ديگر راهي براي بهبود او وجود ندارد و در واقع نوزادم را جواب کردند! در نهايت نوزادم به بخش مغز و اعصاب منتقل شد و در آن قسمت هم پزشک معالج گفت از نظر من ديگر کار خاصي نمي‌توان براي اين نوزاد انجام داد اما من دستور ترخيص نمي‌دهم و گفتند اگر مايل باشي مي‌تواني با رضايت شخصي او را از بيمارستان مرخص کني! من و همسرم، نوزادمان را با رضايت خودمان از بيمارستان مرخص کرديم تا بتوانيم پزشکان ديگر را نيز بر بالين او بياوريم. با وجود اين اقدامات، فرزندم پس از چند روز در خانه فوت کرد.»
قصور 15 درصدي پزشک بيمارستان مفيد در ماجراي عدم رسيدگي به شيرخوار 13 ماهه!
مادر اين کودک 13 ماهه، پس از فوت فرزندش براي شکايت از کادر درمان بيمارستان اقدام کرده است؛ از نتيجه بررسي‌هاي پزشکي قانوني نيز گلايه دارد و معتقد است که قصور کادر درمان بيش از آن چيزي است که در بررسي‌هاي پزشکي قانوني به اثبات رسيده است.
تنها راه اثبات اين قصور را بررسي دوربين‌هاي مداربسته بيمارستان مي‌داند و مي‌افزايد: «زماني که ما شکايت کرديم که رسيدگي لازم به نوزاد ما نشده، قرار بود دوربين‌هاي مداربسته بيمارستان بررسي شود اما در بيمارستان گفتند که دوربين‌هاي مداربسته به مدت 2 ساعت قطع بوده (دقيقاً همان 2 ساعتي که اين اتفاق براي نوزاد ما افتاده!!) و در آن زماني که ما در اورژانس بوديم، هيچ فيلمي ضبط نشده است!»
بر اساس راي صادره نهايي شکايت اين مادر از کادر درماني بيمارستان مفيد، سازمان پزشکي قانوني در دومين جلسه پس از بررسي مستندات پرونده باليني، اعلام کرده است:
"شيرخوار 13 ماهه با علائم سرفه و تنگي نفس به بيمارستان برده شده و با تشخيص خروسک تحت درمان قرار گرفته است و در طي روند درمان بدحال شده و اينتوبه مي‌گردد. براساس نتيجه کميسيون پزشکي قانوني، تشخيص بيماري و اقدامات درماني صورت گرفته طبق موازين علمي بوده اما تأخير صورت گرفته در روند درمان و عدم انتقال به‌موقع شيرخوار به بخش مراقبت‌هاي ويژه کودکان منجر به کاهش اکسيژن‌رساني به مغز شيرخوار و در نهايت، فوت شده است.
با وجود اين، پزشکي قانوني قصور کادر درمان را 30 درصد در فوت کودک مؤثر اعلام کرده که از اين ميزان، پزشک مربوطه (دکتر بالنگي) به دليل عدم رسيدگي در زمان مناسب، به ميزان 15 درصد در فوت اين شيرخوار مؤثر شناخته شده است. دستياران اطفال هر کدام به ميزان 5 درصد و مسئول فني وقت به علت عدم نظارت بر پروتکل‌هاي درماني بيمارستان که منجر به تأخير در روند درماني بيمار شده به ميزان 5 درصد در فوت متوفي مؤثر بوده‌اند و مابقي مربوط به ذات خطير بيماري مي‌باشد."
مادر اين نوزاد که جان فرزندش را بر اثر اين قصور پزشک معالج و کادر درمان از دست داده، اعداد اعلام شده در راي نهايي براي ميزان قصور کادر درمان اين بيمارستان در اين پرونده را "بسيار ناعادلانه" مي‌داند و مي‌گويد: «در جريان اين شکايت، پزشکي قانوني 70 درصد مشکل را به ذات بيماري ارتباط مي‌دهد! صدور چنين راي ناعادلانه‌اي، بسيار جاي تأمل دارد زيرا پزشکان بيمارستان در مورد نوزادي که از 20 ساعت قبل از وخامت حالش در بيمارستان و در اختيار کامل کادر درمان بوده، نتوانسته يا نخواسته‌اند که کاري انجام دهند و حالا در اين راي، پزشک اصلي معالج فرزندم صرفاً 15 درصد مقصر شناخته شده است!!»
تسنيم
انتهاي پيام/م