در تجربه تاریخی شیعه، انتظار فرج تنها یک مفهوم اعتقادی یا احساسی نبوده، بلکه سبکی از زیست روزمره است که نسلها را در مسیر ایمان نگه داشته است. این یادداشت با نگاهی تحلیلی به نقش زنان بهعنوان مرزبانان خاموش ایمان میپردازد و نشان میدهد چگونه تربیت خانوادگی و سبک زندگی، ستون پنهان تداوم فرهنگ انتظار در جامعه بوده است.