زنان و خانوادههای ایرانی، بر خلاف روایتهای سطحی که آنان را حاشیهنشینان تحولات اجتماعی میپندارند، در قلب بزنگاههای تاریخی انقلاب اسلامی زیستهاند؛ نه به مثابه تماشاگر، که به مثابه معماران هویت ملی. دکتر زینب شاهمرادیان، جامعهشناس و پژوهشگر برتر کشوری، با نگاهی به دادههای رسمی از سهم ۴۵ درصدی زنان در عرصههای فرهنگی و اجتماعی، این حضور را نه یک مشارکت تزئینی، که «جهاد تبیینِ» خاموش اما ماندگار میخواند. او اصرار دارد: زن ایرانی حافظه انقلاب است؛ ستونی پنهان اما به بلندای تاریخ این سرزمین. صدای او این روزها، در آستانه دهه فجر، از پس سالها پژوهش و روایت، طنین دوباره یافته است.