۱۲۰۰ سال پیش، در دل تاریکی و سکوت تحمیل شده بر جامعه، زنانی از دیار نوغان خراسان با بصیرت و شجاعت کمنظیر خود، حماسهای ماندگار آفریدند. در تشییع غریبانه پیکر مطهر امام رضا (ع)، این بانوان پیشگام، پرده از مظلومیت امام برداشتند و با فریادهای دادخواهی و ایثار، نه تنها تشییع را به یک حرکت عظیم مردمی تبدیل کردند، بلکه نقطه عطفی در تاریخ کنشگری زنان مسلمان ایرانی رقم زدند. دکتر ابوالفضل عراقی، تاریخدان برجسته، در گفتگویی اختصاصی به واکاوی این نقش بیبدیل و پیامدهای تأثیرگذار آن بر هویت و کنشگری اجتماعی زنان در طول تاریخ ایران میپردازد.