خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - سيستان و بلوچستان : انسان موجودي است خداخواه و خداجوي که ريشه در فطرت او دارد. همه موجودات جهان پرستنده و پرستشگرند.از نگاه قرآن نه تنها انسان، بلکه همه موجودات ثناگوي خدايند و در طريق محبت الهي در حرکتند. پيامبر عظيم الشان مي فرمايد:« الدعا سلاح المومن» دعا اسلحه مومن است.اگر مومن با خدايش راز و نياز ندراد شب زنده داري ندارد او اسلحه ندارد تا با دشمن قسم خورده اش گلاويز شود.اميرالمومنين عليه السلام مي فرمايد: « الدعا تُرس المومن» دعا سپر مومن است. يعني حضرت مي فرمايد: اگر قهرمان ميدان جنگ سپر دفاعي نداشته باشد هرگز ممکن نخواهد بود که با اطمينان قدم به ميدان بگذارد.امام هشتم علي بن موسي الرضا به اصحاب خود مي فرمايد:« عليکم بسلاح الانبياء. فقيل: ما سلاح الانبياء؟ قال الدعاء» بر شما باد سلاح پيامبران، عرض کردند: سلاح پيامبران چيست؟ فرمود: دعا. دانشمندان روان شناسي باين نتيجه رسيده اند که توجه به خدا و اصل نيايش و دعا موجب رفع بسياري از گرفتاري ها و حتي امراض مي گردد.
احتياجات و نيازهاي انسان با دعا و نيايش تظاهر مي کند و دعا است که نياز انسان را به نمايش مي گذارد دعا يک فرياد است و آن هم يک فرياد عجز و ناتواني به محضر دوست
خانواده نخستين آموزشگاه تربيتي و اخلاقي است. کودکي که به دنيا مي آيد ، نخستين کسي که با او ارتباط پيوسته دارد ، مادر و سپس پدر و ساير اعضاي خانواده اند.اين گونه باورها و ملاک و معيارهاي اخلاقي و ديني از پدر و مادر به کودک منتقل مي شود. کودک ديدگاه هاي ديني و اعتقادي خانواده اش را مي پذيرد. در کانون خانواده است که گرايش ديني افراد تقويت مي‌شود و خمير مايه‌ شخصيت مذهبي در آنان تکوين مي‌‌يابد و در همين مکان است که رغبت‌ها، احساسات خوشايند و ناخوشايند، رفتارهاي متعادل و نامتعادل و نگرش‌ها و باورهاي درست يا غلط منعقد مي‌شود.آواي ملکوتي قرآن و نواي دلنشين ذکرهاي نماز نيايش، حتي در دوران بارداري مادر موجب جنب و جوش و شکوفايي گرايش و احساسات ديني در کودک مي‎شود.
نيايش و ياد خدا به همان ميزان که رابطه مثبت با آرامش روحي و رواني دارد و” دل ها با ياد خدا آرامش مي گيرد”، به همان ميزان نيز با افسردگي رابطه منفي دارد.
افسردگي اساسي يکي از اختلال هاي رواني شايع است که باعث ايجاد نابساماني هاي زيادي در رفتار فرد مي شود. به نظر پژوهشگران ، نماز رابطه منفي با افسردگي اساسي دارد.
بدون ترديد همه انسان ها به طور فطري استعداد و گرايش به نيايش دارند اما آموزش نماز و پرورش روحيه مذهبي مناسب براي اقامه آن، ابتدا از خانه شروع مي‎شود و خانواده نقش مهمي در انتقال فرهنگ نماز از خود بروز مي‎دهد.
در جامعه اصيل اسلامي، خانواده در نگهداري، پرورش و آموزش فرزندان بزرگ‌ترين نقش را برعهده دارد. از ديدگاه اسلام، يکي از وظيفه‌هاي اصلي پدر و مادر، پرورش فرزندان بر پايه هاي درست اخلاقي است که اگر در انجام آن کوتاهي ورزند، با بازخواست الهي رو به ‌رو خواهند شد.
سؤال اين است که نماز و نيايش به درگاه خدا چه نقشي در تأمين بهداشت جسماني و رواني اعضاي خانواده دارد و چگونه بعد جسماني و رواني آدمي را سامان مي بخشد در پاسخ بايد گفت که تقرب به خداوند موجب امنيت خاطر آدمي است و عامل نزديکي و تقرب به پروردگار متعال است. پس سلامت رواني بر جسم آدمي تأثيرگذار است و سلامت جسماني زمينه ساز سلامت رواني خانواده است و وقتي اعضاي خانواده اي در هر دو بعد جسم و روان از سلامت برخوردار باشند، فضاي خانواده نيز از سلامت برخوردار خواهد بود، چرا که نيازهاي اساسي رواني همچون نياز به امنيت و محبت و نياز به تعلق به جمع و عزت نفس و خودشکوفايي تأمين مي شود و در پرتو آن ها، فضاي خانواده از سلامت و امنيت عاطفي برخوردار مي گردد.
زماني که انسان به فضيلت عبادت خدا دست مي يابد و به شهوات خويش غلبه مي کند، سير تعالي را طي کرده است و مهم تر از آن، اين است که او در مقام سخن گفتن با ذاتي بي همتا قرار گرفته و خالق آفرينش به آدمي چنين اذن و اجازه اي داده است و عطاي چنين اذني به انسان موجب اعتلاي اوست. پس آن که بيشتر با خدا سخن گفته است و بخش بيشتري از عمر خود را با خداي تعالي سپري کرده و به ذکر او مشغول بوده است، از تعالي بيشتري برخوردار شده و به امکان بهتري براي دست يافتن به سعادت دسترسي پيدا کرده است. پس اگر اعضاي خانواده اي به چنين امکاني دست يافته باشند، مي توان گفت آن خانواده اعتلا يافته است.
ادعيه معصومين عليهم‌السلام که کلاس توحيد، خداشناسي، بندگي مخلصانه و مکتب انسان سازي است، به انسان ثابت مي‌کند که در جهان هستي، بدون توکل کردن به خدا زندگي کردن، مساوي با فنا و نابودي است. عباراتي در دعاهاي معصومين عليهم‌السلام مي‌بينيم که در توصيف عظمت خداوند و قدرت لايزال او سخن گفته‌اند و سپس به ما گوشزد مي‌کنند که بااعتماد به او، امورمان را واگذار کنيم و از او بخواهيم که مشکلات را حل نمايد. همچنان که خداوند مي‌فرمايد: مرا بخوانيد و درخواست کنيد تا پاسخ دهم. (غافر / ??) بدين ترتيب، توجه به اين اصل، تالمات روحي و اضطراب اعضاي خانواده را نيز از بين مي‌برد
خانواده‌هاي قرآني با توسل به دعا، خودشان و فرزندانشان را از بلاهاي زمانه حفظ مي‌کنند. در آموزه‌هاي ديني، به انسان آموزش داده‌اند که قبل از آن که سختي، مشکلات و بلاها، دامنگيرش شود؛ با دعا و نيايش، بلاها را از خود دور سازد. امام علي (ع) مي‌فرمايد: «امواج بلا را با دعا دفع کنيد» اگر هر روز صبح پس از نماز به سجده رفته و از او تقاضا کنيم که امروز ما و خانوادمان و همه را از جميع بلاها و حوادث روزگار مصون بدارد، قطعا اين دعا در عالم امکان تأثير دارد و ما را از حوادث سخت دور مي‌کند.قطعا تحقق جامعه سالم در گرو خانواده هاي سالم و متعالي است.