جانشينناپذير؛ چرا حيوان خانگي نميتواند جايگزين خواهر و برادر در تربيت فرزند شود؟
گرايش فزاينده زوجين به نگهداري حيوانات خانگي به جاي فرزندآوري يا تکفرزندي، نه صرفاً يک انتخاب سبک زندگي، بلکه يک چالش بنيادين در ساختار خانواده است که بنيانهاي عاطفي و اجتماعي زندگي مشترک را به مخاطره مياندازد. اين يادداشت از منظر روانشناسي تحليل ميکند که چگونه جايگزيني نياز کودک به محبتهاي خواهر و برادري با محبتهاي “وفادار” حيوانات، ميتواند منجر به تربيت نسلي پر توقع، منزوي و فاقد درک صحيح از پيچيدگيهاي روابط انساني شود؛ در حالي که تبليغات غربي، اين رويکرد را به عنوان نماد “سلامت خانواده” ترويج ميدهند.
1404/10/01 - 12:47
تاریخ و ساعت خبر:
151107
کد خبر:
به گزارش خبرگزاری زنان ایران - خراسان شمالي - روانشناس ناهيد دامن کشان : يکي از موضوعات مورد بحث امروزي که گرايش خاصي به آن وجود دارد، نگهداري حيوانات خانگي مانند سگ و گربه در منزل، بهجاي فرزند داشتن است. اين گرايش، به تدريج پايه و اساس زندگي زوجها را در معرض خطر قرار داده است. حقيقت اين است که بسياري از خانوادهها به بهانههايي نظير مشکلات معيشتي و اقتصادي، به سمت عدم فرزندآوري يا تکفرزندي روي آوردهاند و در کنار آن، حيوانات خانگي را وارد زندگي ميکنند که آنها را خواهر يا برادر فرزندشان ميدانند.
اين فرآيند باعث شده است که ما فرزندانمان را پر توقع، لجباز، منزوي يا پرخاشگر تربيت کنيم. در حقيقت، کودکان ما به محبتي بيشتر از محبت حيوانات خانگي (که به اصطلاح خودشان "بافا" هستند) نياز دارند. کودکان به محبتهاي خواهر و برادري نياز دارند تا در کنارشان رشد کنند، بياموزند چگونه با مسائل و مشکلات زندگي خو بگيرند و کنار بيايند. متأسفانه، رسانههاي غربي نگهداري حيوانات در منزل را بهگونهاي تبليغ کردهاند که فرهنگ و زندگي خانوادههاي ما را به شدت تحت تأثير قرار داده است؛ ابتدا خانوادههاي مرفه و سپس تمام لايههاي اجتماعي کشور را در بر گرفته است.
بايد گفت در گذشته، داشتن فرزندان زياد نشانه سلامت خانواده بود و همه افراد خانواده در مناسبتها دور هم جمع ميشدند و از با هم بودن لذت ميبردند. اما امروز، بهخاطر همين حيوانات که برخي خانوادهها دارند، به دليل عدم تمايل ديگر اعضاي خانواده به حيوانات، رابطه آنها از هم گسسته شده است. امروزه متأسفانه با گرايشهاي غربي، تکفرزندي يا نبود فرزند را سلامت خانواده تلقي ميکنند. چگونه يک حيوان ميتواند بفهمد که کودک شما چه احساسي دارد؟ آيا حيوان چند سال ميتواند کنار شما باشد؟ آيا تضميني هست که حيوان در مواقع پيري کمکحال خانواده باشد؟ متأسفانه خانوادهها اکنونِ زندگي را ميپسندند و به آينده فکر نميکنند؛ يک حيوان جز همبازي، به ندرت ميتواند همراه و کنار انسان در دوران پيري باشد و اين امر روحيه کودک را تحت تأثير قرار داده و باعث شده کودکان ما درک درستي از عمق روابط انساني نداشته باشند.
مورد قابل بحث ديگر، تزلزل در روابط خانوادگي و دوستانه به دليل نگهداري سگ در منزل است؛ صميميت و محبت بين اعضا دچار خدشه ميشود. اينها همه مشکلاتي براي ارتباطگيري خودمان و فرزندانمان ايجاد ميکند. حتي در مواردي ديدهايم که حيوانات خانگي صدمات جسمي و بهداشتي جبرانناپذيري به اعضاي خانواده وارد کردهاند. مسئله بهداشت خانواده نيز مطرح است؛ هر حيواني، حتي با واکسيناسيون، باز آلودگيهايي دارد که ميتواند باعث بيماريهاي خطرناکي نظير عفونتهاي قارچي و آلرژي شود.
انتهاي پيام/*

بازگشت به ابتدای صفحه