خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - گلستان - سازوکار بقاي حقايق در تاريخ همواره بر دوش راويان امين و حقيقت‌مدار بوده است؛ راوياني که با شناخت درست از اصل وقايع و با روايت‌گري دقيق، مانع تحريف تاريخ شده‌اند. ماندگاري هر حقيقت تاريخي، وابسته به ميزان صحت روايت و نقش‌آفريني راوياني است که ارزش و جايگاه آن حادثه را در سير تکويني و تشريعي بشر به‌درستي تبيين مي‌کنند.
عاشورا؛ حادثه‌اي که نيازمند روايت امين بود
واقعه عاشورا در سال ?? هجري قمري، بزرگ‌ترين و ماندگارترين حادثه تاريخ اسلام است؛ حادثه‌اي که نقشي تعيين‌کننده در مسير تکامل فکري و تشريعي بشر ايفا کرده است. چنين واقعه‌اي تنها با روايتي حقيقي، انقلابي، به‌هنگام، هنرمندانه، جامع و به‌دور از تحريف مي‌توانست در تاريخ زنده بماند.
در همين زمينه رهبر معظم انقلاب اسلامي مي‌فرمايند:
«بنيان‌گذار بناي حفظ حوادث با ادبيات و هنر، حضرت زينب کبري (سلام‌الله‌عليها) هستند. اگر حرکت و اقدام ايشان نمي‌بود و بعد از آن بزرگوار هم بقيه اهل‌بيت (عليهم‌السلام) ـ حضرت سجاد (عليه‌السلام) و ديگران ـ نمي‌بودند، حادثه عاشورا در تاريخ نمي‌ماند.»
(? شهريور ????)
زينب کبري(س)؛ بانوي تمدن‌ساز تاريخ اسلام
حضرت زينب کبري(سلام‌الله‌عليها) بانويي است که مي‌توان او را عامل پيروزي خون بر شمشير در کربلا دانست. نقش ايشان نه‌تنها در روز عاشورا و تحمل آن‌همه مصيبت و محنت، بلکه در دوران اسارت و هدايت کاروان بازماندگان، جلوه‌اي بي‌نظير از ولايت‌مداري و مجاهدت الهي است؛ جلوه‌اي که در طول تاريخ، نظيري براي آن نمي‌توان يافت.
از کوفه تا شام و از شام تا اربعين حسيني، زينب(س) آغازگر مرحله‌اي نو از حرکت اسلامي بود؛ مرحله‌اي که در آن، آگاهي‌بخشي، روشنگري و احياي تفکر اسلامي، محور اصلي مبارزه شد.
جلوه «جوهر زنانه مؤمن» در ميدان جهاد
در وجود حضرت زينب(س)، جوهر زنانه ايمان با شور عاطفه انساني در هم آميخته است؛ ترکيبي که عظمت و متانت يک انسان مؤمن را در قالب زباني صريح، روشن و مجاهدانه به نمايش مي‌گذارد. معرفتي که از قلب و زبان او جاري مي‌شود، شنوندگان را مبهوت مي‌سازد و هيبت دروغين قدرت‌هاي ظاهري را در هم مي‌شکند.
«عظمت زنانه زينب(س)» ترکيبي است از عاطفه‌اي شورانگيز و استقامتي کم‌نظير؛ عاطفه‌اي که در اين شکل و عمق، کمتر در مردان قابل مشاهده است، اما در وجود اين بانوي بزرگ، به اوج کمال رسيده است.
شجاعت در اوج مصيبت
متانت شخصيتي و استواري روح حضرت زينب کبري(س) چنان است که حوادث سهمگين را در خود هضم مي‌کند؛ آن‌چنان‌که بر آتش‌هاي گداخته مصيبت، شجاعانه قدم مي‌گذارد، عبور مي‌کند، آگاهي مي‌بخشد و تاريخ را تعليم مي‌دهد. پس از شهادت امام حسين(عليه‌السلام)، زماني که جهان در تاريکي فرو رفته بود، زينب(س) همچون نوري تابان درخشيد و مسير را روشن کرد.
بي‌ترديد، عاشورا بدون زينب(س) ماندگار نمي‌شد؛ چراکه شخصيت او در اين حادثه چنان برجسته است که گويي حسين(ع) ديگري است، اين‌بار در قامت يک زن و در لباس دختر علي(ع).
عظمت زينب(س)؛ محصول انتخاب آگاهانه
نکته مهم آن است که عظمت حضرت زينب کبري(سلام‌الله‌عليها) بيش از آنکه به نسبت خانوادگي ايشان بازگردد، برخاسته از موضع‌گيري آگاهانه، انتخاب درست و حرکت مبتني بر تکليف الهي است. او موقعيت‌ها را به‌درستي شناخت؛
پيش از حرکت امام حسين(ع)
در لحظات بحراني روز عاشورا
و در دوران سخت و کشنده پس از شهادت امام
و در هر مقطع، انتخابي متناسب با تکليف الهي انجام داد. حقيقت آن است که همين انتخاب‌ها، «زينب» را ساخت.