خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - استان خراسان جنوبي، در صدر اسلام، زنان تنها ناظران خاموش تحولات اجتماعي و ديني نبودند، بلکه در بسياري از ميدان‌هاي سرنوشت‌ساز، نقش‌آفرين و اثرگذار ظاهر شدند؛ از همراهي آگاهانه در هجرت و جهاد گرفته تا حضور فعال در عرصه‌هاي فرهنگي، اجتماعي.
بازخواني نقش زنان صدر اسلام در ميدان‌داري، نه‌تنها تصويري دقيق‌تر از تاريخ اسلام ارائه مي‌دهد، بلکه الگويي الهام‌بخش براي کنشگري اجتماعي زنان در جوامع امروز به شمار مي‌آيد.
طاهره روستا مبلغ و تبيين‌گر مسائل سياسي اجتماعي که داراي مدرک سطح سه حوزه علميه است امروز پاي ميز مصاحبه زنان نيوز در بيرجند نشست که شرح آن را در زير مي‌خوانيد؛
*در عصر امام علي (ع)، بيعت به عنوان يکي از مکانيسم‌هاي مهم مشروعيت‌بخش سياسي مطرح بود. نقش زنان در بيعت با امام علي(ع) و حمايت از حکومت ايشان چگونه بود؟ آيا نمونه‌هاي مشخصي از اين مشارکت در منابع تاريخي ثبت شده است؟
اين کارشناس حوزه گفت: ديدگاه اسلام اين است که زن به مانند مرد مي‌تواند در جامعه نقش‌آفريني داشته باشد و نمونه‌هايي وجود دارد که بانوان توانسته‌اند در رهبري فکري جامعه جلوتر از آقايان باشند؛ در زمان حضرت علي(ع) نمونه‌هايي است که ثابت مي‌کند زمينه گسترده‌ و فضاي بازي براي فعاليت بانوان ايجاد شده بود و بانوان نيز از اين فرصت براي روشنگري استفاده مطلوبي کردند.
*خطابه‌هاي معروفي مانند خطابه حضرت فاطمه (س) در مسجد مدينه يا اشعار و سخنان زنان در جنگ جمل، چگونه به عنوان ابزاري براي اعتراض، اقناع عمومي يا روشنگري سياسي به کار گرفته شد؟
در جنگ جمل ليلا غفاريون وقتي ديد فتنه برپا شده، قيام‌کنندگان در برابر حضرت علي(ع) را نصيحت کرد و احاديثي از پيامبر(ص) که در فضل حضرت شنيده بود را يادآوري کرد.
ام الخير بارقيه نيز در زمان حضرت علي(ع) با جمعي از زنان در جنگ صفين شروع به تبليغ کردند و به گونه‌اي روشنگري کرد که پس از سالها معاويه او را تهديد به قتل کرد اما اين بانو نه تنها نترسيد و معاويه را اميرالمومنين خطاب نکرد که او را پسر هند جگرخوار ناميد و از حضرت علي(ع) دفاع جانانه کرد.
*زناني چون حضرت فاطمه (س)، حضرت زينب (س) و اسماء بنت عميس
به عنوان الگوهاي اجتماعي-سياسي چه تأثيري بر تحولات آن عصر گذاشتند؟ آيا مي‌توان گفت اقدامات و مواضع آنان در شکل‌گيري گفتمان سياسي-اجتماعي شيعي در آن برهه نقش کليدي داشت؟
روستا بيان داشت: حضرت زهرا(س) و زينب(س) از بانواني بودند که مسير تاريخ را تغيير دادند، حضرت زهرا(س) بعد از رحلت پيامبر(ص) و حوادث آن زمان با وجود اينکه شرايط به دليل نبود پذيرش، اقتضا مي‌کرد حضرت علي(ع) کمتر در جامعه حضور پيدا کنند اما ايشان با وجود داشتن ? فرزند کوچک، بارداري و غم داغداري نبي و وصي خود، خودشان يک تنه هدايت امت را برعهده گرفتند.
حضرت زينب(س) نيز همين گونه، قيام امام حسين(ع) در کربلا با وجود اينکه اسلام را زنده کرد اما نقش پررنگ‌تر يا سهم بيشتر اين قيام مربوط به حضرت زينب(س) و خانم‌هاي اسيري بود که بعد از شهادت نقش تبيين‌گر داشتند و توانستند پيام خون اباعبدالله(ع) را به نسل‌هاي آينده برسانند.
*منابع تاريخي موجود (اعم از شيعه و اهل تسنن) چگونه نقش زنان در عصر امام علي (ع) را روايت کرده‌اند؟ آيا مي‌توان گفت اين نقش‌ها کم‌رنگ يا برجسته شده‌اند؟
وي خاطرتشان کرد: نقش بانوان آنطور که بايد تعريف نشده، نه تنها نقش بانوان عصر حضرت علي(ع) که حتي نسبت به حضرت زهرا(س) که سيده زنان عالم است اجحاف شده و بايد بيشتر از اين اطلاعات در اختيار جامعه قرار بگيرد.
تا مدتها حضرت زينب(س) را زني ستمديده و رنج کشيده و اسير در اشعار و مداحي‌ها مي‌شناختيم در حالي که ايشان مديري قوي است و کسي است که توانست بحران کربلا را مديريت کند.
ميدان‌داري بانوان در زمان حضرت علي(ع) و امام حسين(ع) به درستي بيان نشده و نياز به پرداخت بيشتر دارد.
انتهاي پيام/*