خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - مدرس حوزه علميه شهرستان سملقان با اشاره به نقش فضاي مجازي در تربيت فرزندان گفت:«اين تاثيرگذاري، در زمينه تربيت ديني نيز نقش داشته و حتي باعث ايجاد شبهات متعددي در ذهن فرزندان نسبت به مسائل ديني شده است.»
وي در عين حال تأکيد کرد که نمي‌توان **نقش مثبت فضاي مجازي در تعليم و تربيت** را ناديده گرفت و افزود:«خانواده‌ها مي‌توانند با مديريت صحيح و سنجيده، تاثيرات منفي اين فضا را کاهش دهند.»
اين کارشناس مذهبي با اشاره به تغييرات عصر حاضر و جهاني شدن ارتباطات گفت:«فضاي مجازي جهان را به دهکده‌اي کوچک تبديل کرده و مردم را از نقاط مختلف با اعتقادات متفاوت به هم مرتبط کرده است. اين وضعيت، مباحث تربيت ديني فرزندان را با چالش روبرو ساخته، اما به همان اندازه مي‌تواند ابزاري کارآمد براي حفظ و تقويت اعتقادات و تربيت اسلامي باشد. با مديريت صحيح و هوشمندانه مي‌توان از تهديدات فضاي مجازي کاسته و آن را براي ارتقاي باورهاي ديني به کار گرفت.»
وي افزود:«نوع مواجهه خانواده‌ها با فضاي مجازي متفاوت است و نمي‌توان پاسخ را به صورت کلي مثبت يا منفي اعلام کرد و براي همه خانواده‌ها تعميم داد. خانواده‌هايي که مديريت صحيح داشته و با ارتقاي دانش سواد رسانه‌اي از فضاي مجازي بهره برده‌اند، توانسته‌اند تهديدات آن را به حداقل برسانند.»
خالقي همچنين به نقش حوزه‌هاي علميه اشاره کرد و گفت:«رهنمودهاي رهبر معظم انقلاب درباره فضاي مجازي و نقش طلاب به عنوان پيشتازان جبهه فرهنگي، نشان‌دهنده اهميت خطير حوزه‌ها در اين عرصه است. حوزه‌هاي علميه بايد فرصت‌ها و تهديدهاي فضاي مجازي را بشناسند و با درک درست، وظايف خود را به شکل مطلوب انجام دهند تا بهترين بهره از دانش روز عايد کشور شود. نهادهاي مذهبي، به ويژه حوزه‌هاي علميه، در آموزش استفاده صحيح از فضاي مجازي به والدين نقش کليدي دارند و رسالت هدايت خانواده‌ها را بر دوش دارند.»
اين مدرس حوزه علميه مهم‌ترين آسيب رواني فضاي مجازي را **اعتياد مجازي** عنوان کرد و توضيح داد:«اعتياد به اينترنت شامل اعتياد به رايانه، بازي‌هاي ديجيتال، ارتباطات عاطفي و دوستانه، وسواس اينترنتي و هرزه‌بيني است. سازمان بهداشت جهاني براي نخستين بار اعتياد به بازي‌هاي کامپيوتري را به عنوان يک اختلال رفتاري طبقه‌بندي کرده است. افراد معتاد زمان زيادي را در فضاي مجازي مي‌گذرانند و از زندگي واقعي عقب مي‌مانند، در نتيجه در درازمدت شغل خود را از دست داده و دچار مشکلات مالي و تحصيلي مي‌شوند.»
وي افزود:«فضاي مجازي تاثير پيچيده‌اي بر روابط اجتماعي و خانوادگي فرزندان دارد. از يک سو به گسترش ارتباطات و دسترسي به اطلاعات کمک مي‌کند، اما از سوي ديگر ممکن است منجر به انزوا، کاهش تعاملات چهره به چهره و مشکلات رفتاري و عاطفي شود. اين موضوع سبب سردي روابط خانوادگي مي‌شود، زيرا والدين و فرزندان کمتر در فضاهاي مشترک فيزيکي، تفريحي و اطلاعاتي حضور دارند و خاطرات مشترک کمتري تجربه مي‌کنند.»
اين مدرس حوزه علميه درباره اهميت گفتگو و تعامل در خانواده گفت:
«نياز به ارتباط و تبادل اطلاعات يکي از نيازهاي اساسي بشر است. گفت‌وگو، مهارت کليدي براي تحکيم بنيان خانواده و ايجاد فضاي گرم است و به اعضا امکان مي‌دهد علايق، صميميت و کدورت‌هاي خود را ابراز کنند. خانواده‌هايي که گفت‌وگو را دوست دارند، تنش کمتري دارند و فرزندان موفق‌تري تربيت مي‌کنند.»
وي در پايان به والدين توصيه کرد:«براي استفاده صحيح فرزندان از اينترنت، والدين بايد تعادل بين نظارت و استقلال ايجاد کنند و مهارت‌هاي سواد رسانه‌اي، مديريت زمان، حفاظت از اطلاعات شخصي و تشويق به فعاليت‌هاي آفلاين را آموزش دهند. شرکت کودکان در کلاس‌هاي هنري و فعاليت‌هاي خلاقانه مانند موسيقي، نقاشي، مجسمه‌سازي، آشپزي و فعاليت‌هاي خانوادگي و گردش در طبيعت مي‌تواند جايگزين مفيدي براي فضاي مجازي باشد.»
خالقي همچنين نقش مادر در هدايت فرزندان در فضاي مجازي را حياتي دانست و تأکيد کرد:«مادران با آگاهي از فرصت‌ها و خطرات فضاي مجازي مي‌توانند فضايي امن و حمايتي ايجاد کرده و فرزندان را از آسيب‌هاي احتمالي محافظت کنند.»