خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - دکتر محمدباقر صابري زفرقندي با اشاره به اينکه اعتياد يک بيماري مغزي است که به صورت ناخوشي‌هاي ذهني و اختلالات رفتاري خودش را نشان مي‌دهد، گفت: اعتياد مي‌تواند به صورت اعتياد رفتاري باشد و يا در قالب وابستگي به يک ماده خاص که ما آن را به عنوان مواد اعتيادآور و يا مواد مخدر مي‌شناسيم، ظهور کند.
وي با بيان اينکه برخي نظريه‌پردازان معتقد هستند که عده‌اي از افراد استعداد و زمينه لازم براي ابتلا به اعتياد را دارند، تصريح کرد: يعني افرادي در طي مراحل رشد رواني و جسمي که از دوران جنيني شروع مي‌شود و در دوران نوزادي، کودکي و نوجواني ادامه مي‌يابد، دچار نواقصي مي‌شوند که آنها را براي ابتلا به اختلالات رفتاري و برخي اختلالات روان پزشکي و از جمله اعتياد مستعد مي‌کند.
وي افزود: به عبارتي براي اينکه فردي مبتلا به اختلالات اعتيادي اعم از اعتياد رفتاري و يا مصرف مواد مخدر شود، در طول رشد آسيب‌هايي به سيستم مغزي او وارد شده و اين آسيب‌ها منجر به ايجاد نقص در کارکرد مغز و اعصاب مي‌شود است، بنابراين فرد استعداد زمينه‌اي و ذاتي براي اختلال اعتياد را پيدا مي‌کند. با توجه به موضوع فوق يکي از اساسي‌ترين و مهمترين اقدامات براي جلوگيري از اعتياد، تامين و ارتقاي بهداشت در دوران بارداري و حتي قبل از آن بهداشت دوران باروري در زنان است.
دانشيار روانپزشکي تاکيد کرد: مراقبت دقيق از نوزادان و کودکان در دوران کودکي که با آسيب پذيري بالايي همراه است، موثرترين راه پيشگيري است. عفونت‌ها و ضربه‌هاي جسمي و روحي و تغذيه نامناسب در اين دوران عواملي هستند که آسيب‌هاي جدي و غير قابل بازگشتي را ايجاد مي‌کند. با اين توصيف اين نظريه که شروع فرايند اعتياد به طور عمومي در دوران نوجواني شروع و شکل مي‌گيرد و ما در سنين بالاتر تظاهرات بيروني آن را مي‌بينيم، قابل توجيه مي‌شود.
چرا درمان اعتياد لازم است؟
وي با تاکيد بر اينکه اعتياد يک فرايند پيشرونده است، اظهار کرد: تمايل اجبارگونه و تکراري براي مصرف مواد و يا انجام يک رفتار خاص در اعتيادهاي رفتاري يک مسير معيوب را ايجاد مي‌کند که فرد به سمت ناتواني ذهني و جسمي سوق پيدا مي‌کند. بنابراين مداخله در هر مرحله‌اي براي توقف و يا کاهش سرعت اين سير تخريبي به شدت توصيه مي‌شود.
او تاکيدکرد: اين باور غلط که اعتياد قابل درمان نيست، نبايد به باور نادرست‌تري منتهي شود که افراد معتاد براي کمک از درمان‌گران و شروع درمان تلاش نکنند. امروزه انواع مداخلات درماني معتبر در دسترس است و درمانگران توانمندي اين درمان‌ها را ارائه مي‌کنند. بنابراين توصيه اکيد مي‌شود تا افرادي که به هر دليل مواد اعتيادآور مصرف مي‌کنند فارغ از ميزان و يا مدت مصرف، براي شروع درمان چاره‌جويي کنند تا شرايط جسمي و ذهني آنها به مرحله‌اي از تخريب نرسد که فرايند درمان سخت‌تر مي‌شود.
درمان‌هاي اجباري چه جايگاهي در فرايند درمان اعتياد دارند؟
مدير گروه اعتياد دانشگاه علوم پزشکي ايران ادامه داد: اگر درمان به صورت داوطلبانه صورت گيرد و افراد با تمايل خودشان براي درمان اقدام کنند، بديهي است که نتايج کار بسيار اميدوار کننده خواهد بود. بنابراين يکي از اقدامات و مداخلات براي شروع درمان انجام مصاحبه‌هاي انگيزشي است تا فرد مبتلا مجاب شود که به درمان وارد شود.
وي افزود: با اين حال و به دليل آسيب‌هاي بالقوه و بالفعلي که متعاقب وجود افراد معتاد در خانواده و جامعه ايجاد مي‌شود، داوطلبانه نبودن منافاتي براي شروع درمان ندارد. افراد معتادي که به مراحل سخت اعتياد رسيده‌اند و اصولا توان ذهني لازم براي اينکه تصميم درستي بگيرند را ندارند، لازم است مورد حمايت و مراقبت‌هاي درماني تعريف شده قرار گيرند.
او با بيان اينکه اجبار و فشارهاي قانوني براي اين افراد نه تنها مفيد بلکه لازم و ضروري است، توضيح داد: خوشبختانه در قانون مبارزه با مواد مخدر کشور نيز در ماده ?? به اين مهم توجه شده و طبق اين ماده قانوني، افراد معتادي که به هر دليل نتوانند و يا نخواهند اقدام به درمان کنند و تجاهر آنها به اعتياد موجب آسيب به خودشان و يا آحاد جامعه مي‌شود بايد از طريق مراجع قانوني تحت حمايت و درمان قرار گيرند. اين ماده قانوني اگر درست و منطبق با موازين علمي و رعايت چهار چوب‌هاي بهداشتي و درماني مورد توجه مسئولان مربوطه قرار گيرد، تحقيقا بخشي از معتادين نجات خواهند يافت.
وي افزود: هر چند اجراي نادرست و سليقه‌اي و بدون داشتن برنامه و پروتکل درماني مناسب مي‌تواند آسيب‌هاي جدي‌تري مانند اشاعه ويروس‌هاي خطرناکي از جمله ويروس نقص ايمني و متعاقب آن بيماري ايدز و يا بيماري ناتوان کننده و کشنده هپاتيت‌هاي B و C را به دنبال داشته باشد.
بنابر اعلام روابط عمومي دانشگاه علوم پزشکي ايران، وي در خاتمه، گفت: تاکيد همچنان بر اين است که مداخله در درمان معتادان پرخطر و حاشيه نشين بايد مبتني بر شواهد علمي و دستورالعمل‌هاي استاندارد و پروتکل‌هاي درماني متناسب و مناسب با اين گروه هدف باشد که در سال‌هاي قبل اين اسناد تهيه و حتي ابلاغ نيز شده است؛ ولي متاسفانه در اقداماتي که تحت عنوان جمع‌آوري معتادان خياباني صورت مي‌گيرد چندان مورد توجه قرار ندارد.
ايسنا
انتهاي پيام/ن