خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - نظريه امام علي الا درباره پيدايش جهان ا
امام علي عليه السلام در سخنان خود نظريه اي کامل از جهان آفرينش و چگونگي پيدايش آن را بيان کرده است در حالي که دانشمندان با نظريه هاي خود تئوريهايي را مطرح ميکنند بدون اين که به نتيجه اي برسند. به نظر من نظريه امام علي ، بهترين نظريه هاست که ما را از جهاني که ميليونها سال پيش که نه آسماني بود و نه زميني بلکه تنها عالمي تو ، آگاه مي.کند به راستي چه کسي اين را به او داد و از کجا اين علم را به دست آورد؟ آيا غير از چشمه علم الهي عَيْناً يَشْرَبُ بها عباد الله يُفَجِّرُونَها تَفْجيرا از چشمه اي که بندگان خاص خدا از آن مينوشند و از هرجا بخواهند آن را جاري ميسازند.
ديدگاه امام علي عليه السلام درباره پيدايش جهان آن است که خداوند قبل ازخلقت ابي را خلق کرد که دانشمندان امروزي به آن هيولاي ذره اي مي گويند و آن متشکل از اجسام کوچک عنصرها (مثل پروتون، نوترون و الکترون که عنصرهايي مثل ،هيدروژن هليوم و کربن... بعداً ساخته شده اند و اين جسم هاي کوچک اگر در هيولايي به همين شکل جمع بشوند خيلي سنگين ميشود و از موادي که بر روي زمين است هزاران بار سنگين تر ميباشند براي همين بايد در فضا حمل بشود و از پراکندگي به سبب باد خيلي قوي حفظ بشود که امام علي از آن به ريح عاصفه) نام ميبرد که از هر طرف هيولي را احاطه ظرف و آنها را به همديگر جمع ميکند، سپس بادي از نوع ديگري مي آيد که امام علي اسم آن را ريح) عقيم مي گذارد و از آن اولين گاز (ريح هيدروژن که جهان را پر کرد ميسازد که قرآن هم از آن به دخان، يعني دود تعبير ميکند: «ثُمَّ اسْتَوي إِلَي السَّمَاءِ وَهِيَ دُخان؛ سپس به به آفرينش آسمان ،پرداخت در حالي که بصورت دود بود».
با حرکت دادن اين هيدروژن به شکل دست آويزهاي متمرکز، جرمها و سياره ها به وجود آمده اند که کهکشانها را تشکيل داده اند که الآن در موجود مي باشند اگرچه در روز آنها را نمي بينيم و يا در شب بعضي از آنها را ميبينيم آنها تسبيح خدا را مي کنند و به دستور او حرکت ميکنند و در افلاک شناگر هستند و در حرکت و مسير خود منضبط هستند. منزه است آن که آنها را آفريد بدون اين که قبلا شبيهي
داشته باشند و آنها را خلق کرد بدون اين که همانندي برايشان باشد. درب مدينه علم حضرت علي در خطبه اول نهج البلاغه مي فرمايند: سپس خداي سبحان طبقات فضا را شکافت و اطراف آن را باز کرد و هواي به آسمان و زمين راه يافته را آفريد و در آن آبي روان ساخت؛
آبي که امواج متلاطم آن شکننده بود که يکي بر ديگري مي نشست. آب را بر بادي طوفاني و شکننده نهاد و باد را به باز گرداندن آن فرمان داد و به نگهداري آب مسلّط ساخت و حد و مرز آن را به خوبي تعيين فرمود.
فضا را در زير تند باد و آب را بر بالاي آن در حرکت قرار داد سپس خداي سبحان طوفاني بر انگيخت که آب را متلاطم ساخت و امواج آب را پي در پي در هم .کوبيد طوفان به شدت وزيد و از نقطه اي دور دوباره طوفان امر کرد تا امواج درياها را به هر سو روان کند و برهم کوبد و با همان شدت که در فضا وزيدن ،داشت، بر امواج آبها حمله ور گردد از اول آن بر ميداشت و به اخرش مي ريخت و آبهاي ساکن را به امواج سرکش برگرداند تا آنجا که ابها روي هم قرار گرفتند و چون قله هاي بلند کوه ها بالا آمدند. امواج تند کفهاي بر آبها را در هواي باز و فضاي گسترده بالا برد که از آن هفت آسمان را پديد آورد. آسمان پايين را چون موج مهار شده و آسمانهاي بالا را مانند سقفي استوار و بلند قرار داد بي آن که نيازمند به ستوني باشد يا ميخهايي که آنها را استوار کند. آنگاه فضاي آسمان پايين را به وسيله نور ستارگان درخشنده زينت بخشيد و در آن چراغي روشنايي بخش (خورشيد) و ماهي درخشان به حرکت در آورد که همواره در مدار فلکي گردنده و برقرار و سقفي متحرک و صفحه اي بي ،قرار به گردش خود ادامه دهند».
برگرفته از شگفتي هاي اعجازهاي علمي در سخنان حضرت علي عليه السلام
نگارش - دکتر لبيب بيضون / ترجمه حسن رضا رضايي
انتهاي پيام/*