خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - خانم حسيني، استاد و مبلّغ حوزه و دانشگاه، درمورد علت تمايل نداشتن برخي از دختران و زنان به مسئله حجاب بيان کرد: يکي از مسائلي که بايد توجه کرد اين است که اين طور نيست ملاک، راحتي فرد باشد و نمي‌توان هميشه دست روي خواسته‌اي گذاشت که براي فرد راحت‌تر است. چون ديگر، رشدي اتفاق نمي‌افتد. وقتي براي فرد تبيين و توجيه نشده است که ملاک رفتار درست در اين دنيا، راحتي او نيست. بنابراين، بايد در الگودهي، اين مسئله را اصل اوليه قرار داد. خيلي از مواقع، بايد اين را واقعاً به تصوير بکشيم که براي رسيدن به يک راحتي واقعي و آرامش حقيقي و امنيت در خود و در جامعه مان بايد يک سختي مقطعي را به جان بخريم و در نتيجه، سبک زندگيمان را بايد تغيير دهيم.
به گفته اين استاد حوزه و دانشگاه، مهم‌تر از هر چيزي، مدل و سبک زندگي افراد است که عامل بسيار موثري در درک حجاب و عمل به حجاب به عنوان يک اصل عقلي در اجتماع به شمار مي‌آيد.
حسيني ادامه داد: خود فلسفه حجاب در جامعه ما آن قدري که بايد، روشن نشده است. چون اگر کسي ريشه و علت امري را بفهمد و بعد، اين موضوع را با منطق براي خود ارزيابي کند و متوجه شود تمام خير اجتماعي و سلامت رواني او در اين موضوع است ديگر دليلي ندارد به عنوان انسان عاقل، خلاف آن عمل کند.
وي افزود: ما تا چه اندازه جداي از نگاه شرع، به موضوع حجاب نگاه عقلي داشته ايم؟ حجاب يک امر جدي و شرعي و خواستني از طرف خداوند و مورد مطالبه است، اما چقدر در جامعه به موضوع حجاب نگاه عقلي داشته ايم؟
اين مدرس حوزه اظهار کرد: ظاهراً هنوز براي عده‌اي جا نيفتاده است که حجاب، مسئله‌اي اجتماعي است و خيلي از صحبت‌هايي که روزانه مي‌شنويم «طلا که پاکه چه منتش به خاکه» و «پاکي زن به لباسش نيست» و «دل آدم بايد پاک باشه» و... را زير سوال مي‌برد. وقتي بدانيم حجاب، موضوعي است که با ديدگاه و انديشه ما سر و کار دارد. يعني ما بايد ابتدا بينش خودمان را دگرگون کنيم و تغيير دهيم و برداشت هايمان را درست کنيم و سپس، در صورت اصلاح، اين کار را انجام دهيم. هرچند که قبول دارم حجاب گرفتن در اجتماع از لحاظ ظاهر سخت‌تر از کسي است که حجاب را رعايت نمي‌کند، ولي اين سختي است که شيريني و مطلوبيت به همراه دارد.
حسيني تصريح کرد: براي ما ثابت شده است که دنيا با قواعدي اداره مي‌شود و اين پوشش‌ها و اموري که تحت عنوان حجاب روي آن‌ها تأکيد مي‌شود بخش عمده‌اي از آن‌ها تحت قوانين مي‌گنجند. يعني هر کشوري داراي الزامات و قوانيني است و افراد بايد قوانين را رعايت کنند و اين اصل مسلّم و پذيرفته شده قانون اساسي همه کشور‌هاي دنياست و اگر در کشوري زندگي مي‌کنيد بايد به قوانين آن جا احترام بگذاريد و نمي‌توانيد بگوييد همان طور که دلم مي‌خواهد به خيابان مي‌روم. چون اين کشور داراي قانون و اصولي است و بايد به آن شيوه حرکت کرد. بنابراين، تأکيد بنده بيش از قبل به تغيير و اصلاح سبک و مدل زندگي ماست که بايد اصلاح درستي صورت گرفته تا تحليل درستي در روح و ذهن و روان جوان شکل بگيرد که در موقع انتخاب، انتخاب درستي داشته باشد. يعني آسيب شناسي و راهکار درماني دادن براي حل مسئله حجاب بايد در دستور کار رسانه قرار بگيرد.
معصومه تراکمه، پژوهشگر و استاد حوزه، درمورد مسئله حجاب در جامعه بيان کرد: اگر موضوع حجاب از سمت والدين به منزله يک مسئله اجباري معرفي مي‌شود و مادر به سختي با اين موضوع برخورد مي‌کند و هميشه در حال شکايت است خروجي آن فرزندي مي‌شود که علاقه‌اي به حجاب ندارد. وقتي عشق به مسئله حجاب وجود نداشته باشد و فرد به خاطر بعضي از مسائل خاص، يا به اجبار همسر و يا به اجبار شرايط، پوشش فعلي را بپذيرد، در نتيجه، اگر خلوتگهي را پيدا کند برخلاف قاعده رفتاري خود با اين موضوع برخورد مي‌کند و به طور کلي، جوان و نوجوان دچار يک تناقض مي‌شوند و خروجي اش علاقه‌مند نبودن به مسئله حجاب مي‌شود. بنابراين، زماني مي‌توان فرزند خود را علاقه‌مند به حجاب کرد که به عنوان مادر، پدر، همسر و... اين مسئله را درست بيان کرد.
باشگاه خبرنگاران جوان
انتهاي پيام/ن