خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - از گيلان : شهره پوررمضان در يادداشتي نوشت، جواني جمعيت و داشتن جمعيتي پويا و تاثير گذار، استراتژي بزرگي است که با قاطعيت مي توان گفت در دستور کار بيشتر دولت ها به ويژه در يک سده اخير قرار گرفته است، اگرچه بحث جمعيتِ زياد در نگاه تاريخي نيز يک عنصر کليدي در امنيت و بقاي ملت ها و حفاظت از مرزها در برابر هجوم بيگانگان بوده است اما در يک سده اخير با تقويت قدرت نظامي و تسليحاتي اين انديشه به ذهن متبادر مي شود که براي حفظ امنيت کشور نيازي به تکثير جمعيت نيست، اما مفهوم جواني جمعيت و افزايش جمعيت يک بحث بسيار مهم و راهبردي است که در صرفا حوزه امنيت نظامي و دفاعي خلاصه نمي شود.
اگر بنا بر اين موضوع بود که مي شود به جمعيت به عنوان سپر دفاعي و امنيتي نگاه کرد بدون شک پس از گسترش تکنولوژي نظامي در ميان ابرقدرت ها به ويژه از قرن بيستم، کاهش جمعيت در دستور کار برخي دولت هاي بزرگ منطقه اي و جهاني که از حيث جمعيت غني هستند، قرار مي گرفت،اما نکته حائز اهميت اينجاست که تلاش براي کاهش جمعيت در برخي کشورهاي جهان در بسياري موارد جنبه هاي فرهنگي و سياسي داشته است تا اقتصادي!
تمايل به آنچه برخي خانواده ها به عنوان آزادي از قيد و بند نگه داري از کودک عنوان مي کنند براي داشتن زندگي راحت تر و امنيت رواني بيشتر تا برخي کينه هاي سياسي براي انتقام جويي از وضعيت سياسي کشورها را مي توان نمودي از اين قضيه معرفي کرد‌. اين امر مهم به ويژه در ايران و در دو دهه گذشته افزايش روبه رشدي داشته است. در کنار آن، وضعيت بغرنج اقتصادي، تورم بي رويه و بيکاري به ويژه براي دو نسل دهه شصت و دهه هفتاد که در اوج فرزند آوري بايد باشند در کاهش جمعيت تاثير کاملا مشهودي داشته است اما موضوع به همين امر محدود نمي شود. زيرا طبق برخي تحقيقات ميداني ثابت شده که برخي از زوج هايي که تمايل به فرزند آوري نشان نمي دهند در وضعيت رفاه اقتصادي قرار دارند و مشمول معضلاتي چون فقر و بيکاري و کمي درآمد نيستند!
اينجاست که زنگ خطر فرهنگي به صدا در مي آيد و بايد به دنبال ريشه هاي اين معضل اجتماعي بود،نوعي آينده پژوهي و تحليل درست از عدم ازدواج، زندگي فردي و عدم فرزند آوري و تبعات رواني و اجتماعي ناشي از آن در عصر حاضر بي گمان بايد در دستور کار دولت و البته پژوهشگران ما قرار بگيرد. اگرچه به هيچ رو نمي توان از رنج برخي جوانان نسبت به شرايط اقتصادي و بيکاري چشم پوشي کرد اما بايد ريشه هاي رواني کاهش جمعيت را در برخي طيف هاي مستعد فرزند آوري با جديت بيشتري بررسي نماييم. نگاه راهبردي در جوانان و دولت بايد به گونه اي تقويت شود که به بحث جواني جمعيت به عنوان يک راهبرد ملي و چشم انداز کلان اجتماعي نگاه شود تا يک امر شخصي و سليقه اي.
انتهاي پيام/*