خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - از بيضا - فارس : آسيه زراعت پيشه همسر شهيد "بخشعلي رخت افکن "و مادر شهيد علي بخش رخت افکن، مادري فهيم، شريف و زحمت کشي از اهالي شهرستان بيضاء فارس است که با توکل به خدا و اتکاء به داشته‌هاي خود، پسران و دختران خود را به گونه‌اي تربيت کرده که هر کدام در سنگر خدمت به انقلاب و اسلام همواره تلاش نموده اند.
گوشه گوشه ايران اسلامي پر شده از مادران و همسران عزيزي که علاوه بر مادر و همسر بودن، مدال زيباي ديگري به گردن آويختند به نام مادر يا همسر شهيد، و چه بسيار شيرزناني از اين سرزمين زيبا که همزمان مدال همسر شهيد و مادر شهيد بودن را همراه با مجاهدت‌ها و تلاش‌هاي خود به ارث برده اند.

آسيه زراعت پيشه همسر شهيد بخشعلي رخت افکن و مادر شهيد علي بخش رخت افکن، مادري فهيم، شريف و زحمت کشي از اهالي شهرستان بيضاء فارس است که با توکل به خدا و اتکاء به داشته‌هاي خود، پسران و دختران خود را به گونه‌اي تربيت کرده که هر کدام در سنگر خدمت به انقلاب و اسلام همواره تلاش نموده اند. ايشان 4 پسر و 2 دختر دارد که يکي از فرزندان پسر وي در سنگر پاسداري از انقلاب، به عنوان فرمانده ناحيه مقاومت سپاه ناحيه شهرستان بيضا مشغول به فعاليت بود که در تير ماه 1400 بر اثر ايست قلبي درگذشت، فرزندان پسر ديگرش نيز در شرکت نفت و در اداره فرمانداري مشغول به خدمت هستند و علي بخش هم در جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل، به فيض شهادت نائل آمد. يکي از دختران آسيه خانم نيز، کارمند ثبت‌احوال است و دختر ديگرش در کسوت مادري و همسري به عنوان خانه‌دار مشغول تربيت کودکان تراز انقلاب اسلامي همچون مادر خود، مي‌باشد.
آسيه خانم در مورد خصوصيات اخلاقي، رفتاري و ويژگي‌هاي همسر شهيد خودش بيان کرد که: اهل نماز و روزه و آدم غيرت‌داري بود، مردم‌دار و با ايمان بود، نسبت به نامحرم بسيار اهل مراعات بود و وقتي نامحرمي به منزل ما مي‌آمد به من مي‌گفت که شما در اتاق بمان، من خودم از مهمانان پذيرايي مي‌کنم، اهل خمس و زکات بود، يادم مي‌آيد زماني بچه ام بيمار بود و در بيمارستان بستري بود، ما درمنزل ?? هزار تومان بيشتر پول نداشتيم، همسرم پول را برداشت و از منزل خارج شد، من فکر کردم که پول را برده بيمارستان که خرج هزينه بيمارستان را بدهد ، وقتي برگشت گفتم پول را چه کردي؟ گفت مقداري زکات بدهکار بودم اين پول صرف آن شد، گفتم پس بچه چه مي‌شود؟ گفت خدا خودش درست مي‌کند.

وي، ميزان اثرگذاري ارتباط والدين با فرزندان بر رفتار آنها در جامعه را با اشاره به رفتار عملي همسر شهيد خود در خصوص تربيت فرزندان اين گونه بيان کرد: پدرش اهل مسجد و نماز جماعت بود و زياد اهل تذکر دادن به بچه ها نبود، بيشتر يک الگوي عملي براي بچه ها بود، بچه ها وقتي پدر را آن‌قدر مقيد مي‌ديدند، سعي مي‌کردند که رفتارهاي او را تکرار کنند و يادم هست که فرزندم (شهيد علي بخش) هم مثل پدرش هيچ‌گاه نماز و روزه‌اش ترک نشد و توصيه همسرم به فرزندم که در حال تحصيل بود اين بود که الان جبهه واجب تر از درس خواندن هست و همين صحبت‌هاي همسرم باعث شد که فرزندم تحصيل را رها کند و به جبهه برود که زودتر از پدرش هم شهيد شد.
همسر شهيد رخت افکن در خصوص اثرگذاري لقمه حلال بر تربيت اسلامي فرزندان خود و همچنين نقش خود به عنوان مادر در تربيت دختران و پسران خود، عنوان کرد که: به آن‌ها توصيه مي‌کردم که درسشان را خيلي خوب بخوانند، دوست خوب انتخاب کنند و سعي مي‌کردم که لقمه حلال به آنها بدهم.
مادر شهيد رخت افکن، در غياب همسر شهيدش با بازگو کردن رفتارها و اخلاق و منش‌هاي پدرشان براي فرزندانش، در زمينه تربيت فرزندان خود هم به عنوان مادر و هم به عنوان مادر به ايفاي نقش پرداخته بود و از آنها مي‌خواست که دنباله رو راه پدرشان باشند.
آسيه خانم با اشاره به فعاليت‌هاي خود در زمينه آشنايي نسل امروز با فرهنگ ايثار و شهادت، از کم کاري فعالان فرهنگي گلايه کرد و گفت: در زمان حاضر ميزان شناخت نسل جوان و نوجوان از شهدا بسيار کم هست، من تا چند سال پيش به مدارس مي‌رفتم و درمورد شهدا صحبت مي‌کردم ولي درچندسال اخير بدليل کهولت سن ديگر قادر به رفتن در مدارس نيستم. اما وقتي نوه هايم به منزل من مي‌آيند درمورد سبک زندگي پدربزرگ و عموي شهيدشان با انها سخن مي‌گويم. اي کاش شما هم که در مسير شهدا کار مي کنيد برويد و با نسل نوجوان و جوان امروز در مورد شهدا حرف بزنيد.

مادر شهيد رخت افکن، مهمترين راهکار انتقال مفاهيم ارزشمند ديني و اخلاقي به فرزندان و نسل آينده را در رفتار و کردار خود انسان‌ها مي‌داند و ادامه داد که: هر شخصي در مرتبه اول با رفتار و کردار خود مي‌تواند دين اسلام را به بقيه بشناساند و در مرتبه بعدي هم مي‌تواند دستورات دين را با گفتگو و صحبت کردن به ديگران انتقال دهد.
همسر شهيد رخت افکن رابطه عاطفي شهيد با خودش و اطرافيانش را اينطور توصيف کرد که: شهيد انسان بسيار با درکي بود، در منزل کمک من ظرف مي‌شست، احساسات و عواطف خود را نسبت به من بيان مي‌کرد. وقتي خبر شهادت پسرم را به ما دادند خيلي گريه مي‌کردم، پدرش که در آن زمان هنوز زنده بود به من خيلي دلداري مي‌دادند و مي گفت در منزل هر چه مي‌خواهي گريه کن اما در بيرون نه، بعد از اينکه پدرش شهيد شد يکبار به خواب من امد و بمن گفت هر کسي يک روزي دارد و بالاخره يک روز مي ميرد، بي تابي نکن.
زراعت پيشه در پاسخ به سوال خبرنگار طنين ياس که با توجه به اينکه نقش پدر در زندگي فرزندان خيلي تاثير دارد شما چگونه اين خلا ر ا براي فرزندانتان پر کرده ايد، گفت: پسر بزرگ من نقش پدر را براي بچه ها داشت و بسيار هواي آنها را داشت ، خودم هم هر کاري که از دستم برمي آمد کوتاهي نمي‌کردم.
در لحظات پاياني اين گفتگو، اين مادر که در اوج معرفت و علاقه به شهيدان خودش قرار داشت، با گوشه روسري خود اشک چشمش را پاک کرد و گفت: يادم ميايد که همسرم زماني من را به مدت چند روز به شيراز برد که خيلي خوش گذشت و يکي از بهترين خاطراتم با ايشان شد.
انتهاي پيام/*