|
مصاحبه با مدير يکي از مدارس سنندج: |
|
زنان، شعلههاي روشن مشارکت پس از انقلاب |
|
|
|
پس از انقلاب، زنان در سنندج حضوري پررنگ در عرصههاي اجتماعي پيدا کردهاند. مريم شاهرخي، مدير يک مدرسه دخترانه، نقش آموزش و پرورش و خانوادهها را در پرورش زنان فعال اجتماعي کليدي ميداند. |
|
|
از کردستان، يکي از مهمترين دستاوردهاي اجتماعي پس از انقلاب، افزايش حضور و نقشآفريني زنان در عرصههاي مختلف است.
به منظور بررسي اين موضوع، گفتگويي با مريم شاهرخي، مدير يکي از مدارس دخترانه در سنندج، انجام داديم تا از نزديک با تجارب و نگاه او نسبت به مشارکت اجتماعي زنان آشنا شويم.
شاهرخي در ابتداي صحبتهاي خود گفت: پس از انقلاب، زنان نقش گستردهتري در جامعه پيدا کردند که اين تغيير نه تنها در حوزه آموزش بلکه در حوزههاي اجتماعي، فرهنگي و حتي اقتصادي مشهود است و زنان امروز بيش از هر زمان ديگري در فعاليتهاي اجتماعي مشارکت دارند و ميتوانند تصميمگيريهاي مهم را تحت تاثير قرار دهند.
وي با اشاره به تجربه خود در مدرسه، افزود: در مدرسه ما تلاش ميکنيم دانشآموزان دختر را به مشارکت فعال اجتماعي تشويق کنيم، برنامههايي مانند اردوهاي آموزشي، گروههاي مطالعاتي و فعاليتهاي خيريه به دختران کمک ميکند از همان سنين پايين، حس مسئوليتپذيري و حضور در اجتماع را تجربه کنند.
شاهرخي معتقد است که آموزش و پرورش نقش کليدي در پرورش زنان فعال اجتماعي دارد و اگر دختران ما از کودکي آموزش ببينند که ميتوانند در جامعه موثر باشند، اين تجربه در بزرگسالي به مشارکت واقعي در عرصه اجتماعي و سياسي تبديل ميشود و پس از انقلاب، اين نگاه به زنان تغيير کرده و فرصتهاي بيشتري براي رشد و فعاليت فراهم شده است.
مدير مدرسه ابرار سنندج همچنين به اهميت شبکهسازي و ايجاد فرصتهاي ارتباطي براي زنان اشاره کرد: زنان وقتي بتوانند در گروهها و انجمنهاي محلي فعاليت کنند، هم اعتماد به نفس بيشتري پيدا ميکنند و هم ميتوانند اثرگذاري خود را در جامعه افزايش دهند و ما در مدرسه با برگزاري نشستهاي آموزشي و کارگاههاي مهارتآموزي سعي ميکنيم دختران را با اين فرصتها آشنا کنيم.
شاهرخي در پاسخ به سوالي درباره چالشهاي پيش روي زنان گفت: با وجود پيشرفتها، هنوز محدوديتهايي وجود دارد؛ مثلا دسترسي برابر به منابع، فرصتهاي شغلي و مشارکت در تصميمگيريهاي مهم اجتماعي، اما مهم اين است که زنان آگاه باشند و از حقوق خود اطلاع داشته باشند تا بتوانند به مرور بر اين موانع غلبه کنند.
وي ادامه داد: «نقش خانوادهها در حمايت از زنان و دختران نيز بسيار حياتي است. وقتي خانوادهها دختران را تشويق کنند تا در فعاليتهاي اجتماعي مشارکت کنند، اين امر اعتماد به نفس و توانمندي آنها را به شدت افزايش ميدهد. مدرسه و خانواده بايد مکمل يکديگر باشند تا نسل جديد زنان توانمند تربيت شود.»
شاهرخي با اشاره به تجربه شخصي خود گفت: «من خودم در مسير آموزش و مديريت با چالشهايي روبرو شدم، اما هميشه تلاش کردم حضور فعال زنان در جامعه را تقويت کنم. امروز ميبينم دانشآموزان من با اعتماد به نفس در کارهاي اجتماعي مشارکت ميکنند و اين حس مسئوليتپذيري و استقلال، يکي از بزرگترين دستاوردهاي ماست.»
در پايان، شاهرخي تاکيد کرد: مشارکت اجتماعي زنان فقط يک هدف آموزشي يا فرهنگي نيست؛ بلکه يک ضرورت براي توسعه پايدار جامعه است. وقتي زنان نقش فعال داشته باشند، جامعه متعادلتر، عادلانهتر و خلاقتر ميشود.
گفتوگوي ما با مدير مدرسه سنندجي نشان ميدهد که زنان پس از انقلاب توانستهاند حضور چشمگيري در عرصه اجتماعي پيدا کنند، اما مسير همچنان طولاني است و نياز به حمايتهاي مستمر آموزشي، فرهنگي و اجتماعي دارد.
با اين حال، تجربه مدارس و نهادهاي آموزشي نشان ميدهد که با ايجاد فرصتهاي مناسب و تشويق به مشارکت، زنان ميتوانند نيروي محرکه اصلي توسعه اجتماعي در جامعه باشند.
انتهاي پيام/* |