|
سرمربي مجمع صالحين حوزه حضرت فاطمه(س) بيان کرد: |
|
ايثار از نگاه دين و روانشناسي؛ سه بُعدي که جامعه را به رستگاري ميرساند |
|
|
|
نشست تخصصي مربيان حلقههاي صالحين حوزه حضرت فاطمه (س) سپاه ناحيه همدان، صحنه تبيين نگاهي عميق به مفهوم ايثار و نقش آن در تربيت نسل شجاع، حقطلب و ظلمستيز بود. |
|
|
از همدان- حميده محمدي سرمربي مجمع صالحين حوزه حضرت فاطمه (س) سپاه ناحيه همدان در نشست تخصصي مربيان حلقههاي صالحين حوزه حضرت فاطمه (س)، با نگاهي عميق به مفهوم ايثار، به تبيين ابعاد مختلف اين فضيلت اخلاقي پرداخت و بر ضرورت آموزش هدفمند آن به نسل نوجوان تأکيد کرد.
وي با اشاره به جايگاه رفيع ايثار در متون ديني، آن را نقطه مقابل «استئثار» و يکي از ارکان کمال اخلاقي و رستگاري انسان دانست.
محمدي در اين نشست، ايثار را به سه شاخه اصلي تقسيم کرد: ايثار در مال، ايثار در جان و ايثار در دعا. او با استناد به آيات قرآن و روايات اهلبيت (ع)، ايثار مالي را رايجترين شکل ايثار در متون ديني معرفي کرد و نمونههايي چون بخشش حضرت خديجه (س) و اطعام يتيم و مسکين توسط اهلبيت (ع) را مصاديق بارز آن دانست. انسان تنها از آنچه مالک حقيقي آن است ميتواند ايثار کند؛ نه از اموالي که تحت تکفل اوست.
در ادامه، محمدي به ايثار جان پرداخت و آن را مرتبهاي والاتر از ايثار مالي توصيف کرد. او با اشاره به ماجراي ليلةالمبيت و فداکاري اميرالمؤمنين (ع)، شهادت امام حسين (ع)، حضرت عباس (ع) و مدافعان حرم را نمونههايي از ايثار جان در راه حق دانست.
سومين بُعد ايثار، ايثار در دعا بود؛ يعني مقدم داشتن ديگران در نيايش. محمدي با ذکر نمونهاي از دعاي حضرت زهرا (س) که ابتدا براي ديگران دعا ميکردند، اين نوع ايثار را نشانهاي از بلوغ روحي و محبت خالصانه دانست.
وي در بخش ديگري از سخنان خود، به آثار ايثار اشاره کرد و گفت: ايثار، برخلاف استئثار که جامعه را به سمت انحصارطلبي و فروپاشي ميبرد، موجب انسجام، رشد اخلاقي و رستگاري فرد و جامعه ميشود. اسلام، ايثار را در برابر فرهنگ خودخواهي و ماديگرايي قرار داده است.
محمدي همچنين آداب ايثار را برشمرد؛ از جمله اخلاص، علاقمندي دروني، مقدم داشتن نيازمندتر، اهل ايمان و حتي ديگران بر نزديکان، و برخورد خوش در هنگام ايثار.
در بخش پاياني، او به موضوع مهم «طرحواره ايثارگري» پرداخت؛ الگويي روانشناختي که در آن فرد بهدليل تربيت نادرست يا تجربههاي کودکي، همواره خود را موظف به فداکاري افراطي ميداند، حتي به قيمت آسيب به خود. وي با تشريح ريشههاي اين طرحواره مانند انتظارات افراطي والدين، بيتوجهي به نيازهاي کودک و نقشپذيري زودهنگام، بر ضرورت درمان آن از طريق رواندرماني، تقويت مهارت «نه گفتن» و دوري از روابط ناسالم تأکيد کرد.
وي در پايان خاطرنشان کرد: براي آموزش ايثار به فرزندان، ابتدا بايد آنها را شجاع، حقطلب و ظلمستيز تربيت کنيم. ايثار بايد از دل امنيت دروني، شناخت احساسات سالم و عشق واقعي بجوشد؛ نه از ترس، عذاب وجدان يا نياز به تأييد ديگران.
انتهاي پيام/ |