کد خبر: 150336                      تاريخ انتشار: 1404/09/15 - 10:47
پيوند ?? زوج غزه بيانيه‌اي فرهنگي عليه جنايات صهيونيست‌ها
 
پنجاه و چهار زوج فلسطيني در يک مراسم عروسي دسته‌جمعي در غزه ازدواج کردند. اين مراسم روز سه‌شنبه (? دسامبر) برگزار شد و پس از دو سال درگيري که جان بسياري از عزيزانشان را گرفته است، لحظه‌اي از اميد را براي زوج‌هاي جوان به ارمغان آورد. «حکمت لاوا» يکي از دامادها که ?? سال دارد، مي‌گويد: «با وجود همه چيزهايي که اتفاق افتاده است، ما زندگي جديدي را آغاز خواهيم کرد. انشاالله اين پايان جنگ خواهد بود.»
 
حمزه الياس زاده - در حالي که جنگ ده‌ها هزار نفر را به شهادت رسانده و ميليون‌ها نفر را آواره کرده، جوانان غزه با يک پيوند جمعي نشان دادند که آينده را مي‌توان از دل خاکستر ساخت. عروسي ?? زوج در غزه نه يک جشن معمولي، بلکه پاسخي روشن به تلاش‌هاي صهيونيست‌ها براي نابودي حيات اجتماعي اين باريکه بود.
پنجاه و چهار زوج فلسطيني در يک مراسم عروسي دسته‌جمعي در غزه ازدواج کردند. اين مراسم روز سه‌شنبه (? دسامبر) برگزار شد و پس از دو سال درگيري که جان بسياري از عزيزانشان را گرفته است، لحظه‌اي از اميد را براي زوج‌هاي جوان به ارمغان آورد.
«حکمت لاوا» يکي از دامادها که ?? سال دارد، مي‌گويد: «با وجود همه چيزهايي که اتفاق افتاده است، ما زندگي جديدي را آغاز خواهيم کرد. انشاالله اين پايان جنگ خواهد بود.»
طبق گزارش سازمان ملل متحد، نزديک ?? هزار نفر در غزه به شهادت رسيدند و حدود يک ميليون و نهصد هزار نفر، يعني تقريباً ?? درصد از جمعيت اين باريکه، از زمان آغاز درگيري اسرائيل و حماس در اکتبر ???? آواره شده‌اند.
اما اين رويداد نشان مي‌دهد که اميد همچنان در غزه وجود دارد و حتي فراتر از آن بايد گفت که با وجود نسل کشي صهيونيست‌ها اين رويداد فرهنگي اجتماعي نشان داد که اين رژيم به نيات خود نرسيده است.
در ميان ويراني، زندگي گاهي با يک «ازدواج و پيوند» آرام دوباره شروع مي‌شود؛ درست مثل مراسم عروسي دسته‌جمعي در غزه که پس از دو سال جنگ و ويراني، نه فقط جشن چند زوج، بلکه اعلام حيات يک ملت بود. ?? زوج جوان، در سرزميني که صداي موشک از صداي ساز بلندتر بوده، تصميم گرفتند زندگي را از نو بسازند.
در جنگ‌ها معمولاً تصوير غالب، آوارگي و فقدان است. اما آنچه کمتر ديده مي‌شود اما بسيار پررنگ است، پايداري مردم در ساختن معنايي تازه از اميد است. ازدواج در چنين شرايطي، بيش از آن‌که يک مراسم سنتي باشد، بيانيه‌اي سياسي اجتماعي است؛ بيانيه‌اي که مي‌گويد غزه فقط زنده نيست بلکه زندگي مي‌کند.
جواناني که خانه‌هايشان ويران شده، عزيزانشان را از دست داده‌اند و سال‌ها زير سايه خشونت بوده‌اند، با اين انتخاب مي‌گويند که «ما از آينده دست نمي‌کشيم». غزه هنوز زنده است و از همه مهمتر نسلهاي آينده اين باريکه را مي‌سازند. نکته اساسي اينجاست که از حضور ترامپ در کاخ سفيد تا به اکنون چندين طرح براي تخليه غزه صادرشده اما اين جنگ نشان داد که ريشه مردم غزه استوارتر و محکم تر از طرح‌هاي آمريکايي و غربي است.
در روانشناسي اجتماعي، به اين نوع رفتار «اميد مقاومتي» مي‌گويند؛ اميدي که نه از رفاه بلکه از اصرار بر معنا ساخته شده است. وقتي دامادي ?? ساله در ميان آوار مي‌گويد: «با وجود همه اتفاقات، زندگي جديدي را آغاز خواهيم کرد»، اين جمله به نوعي فرياد خاموش مردم غزه است؛ فريادي که مي‌گويد: ما هنوز هستيم. جنگ ما را از پا نينداخته است.
اين موضوع از نوع سختي از همبستگي اجتماعي حکابت مي‌کند. در شرايط محاصره و کمبود منابع، جمع‌کردن چند ده زوج در يک آيين مشترک يعني جامعه هنوز توان کنار هم بودن را دارد.
از سوي ديگر اين مراسم ازدواج نوعي بازسازي هويت جمعي است. در روايت‌سازي ملت‌ها لحظاتي از اين جنس تبديل به نماد مي‌شود؛ نمادي از اينکه زندگي هرگز تسليم مرگ نمي‌شود.
همچنين اين حرکت به نوعي دفاع فرهنگي نيز هست. در جايي که دشمن تلاش مي‌کند روحيه مردم را بشکند، برگزاري جشن ازدواج، موسيقي محلي، لباس عروس و حلقه ازدواج يعني دفاع فرهنگي استقامتي که از جنس اسلحه نيست، از جنس معنا است.
با اين وجود مردمي که زير بمباران زندگي کرده‌اند، شايد بيش از هر کس ديگري معناي سختي را مي‌دانند. اما دقيقاً به همين دليل است که اميد آنها معتبرتر و قابل‌اعتمادتر است.
جوانان غزه با ازدواج در ميانه خاکستر نشان مي‌دهند که آينده را فقط با تحليل سياسي نمي‌توان فهميد؛ آينده گاهي با يک جشن کوچک شکل مي‌گيرد، با خنده‌اي که روي صورت کودکي در آوار مي‌نشيند، با گلي که بر لباس عروس نقش مي‌شود.
انتهاي پيام//