|
|
|
روزگاري که اتوبوسسواران لژنشين بودند |
|
|
|
هر چند حدود ? دهه است که اتوبوسهاي دو طبقه با تهران خداحافظي کردهاند، اما بزرگترها به خوبي يادشان است که در دهه ?? اتوبوس هاي دوطبقه به عنوان وسايل نقليه مسافرکشهاي جديد، لوکس و مدرن از انگليس به تهران آمدند تا با جولان در خيابانهاي پايتخت، ذوق و شوق پايتختنشينان را برانگيزند. |
|
|
يکي از قديميترين ايستگاههاي اتوبوس دوطبقه حوالي سه راه افسريه بود که بعدها به خيابان هنگام منتقل شد. «عسگرسپهرزاد» راننده بازنشسته شرکت واحد که پدرش از اولين رانندگان اتوبوسهاي دو طبقه شرکت واحد تهران بوده خاطرات شيريني از روزهايي که سوار شدن به اتوبوسهاي شرکت واحد نقل ميکند: «اولين اتوبوسهاي دوطبقهاي که از انگليس به تهران آمد قرمز رنگ بودند و در ? مسير ميدان امام حسين به ميدان انقلاب، دانشگاه پليس يا زندان قصر فعلي به ميدان توپخانه، محدوده سيدخندان تا سر خيابان شريعتي و دانشگاه علم و صنعت تا ميدان امام حسين فعال بودند.»
سپهرزاد در ادامه ميگويد: «مردم براي سوار شدن به اين اتوبوسها صف ميکشيدند چون معتقد بودند طبقه دوم اتوبوسها لذت سواري را دو برابر ميکند. آنها به کنايه مي گفتند طبقه بالا به دليل زاويه ديد مناسبي که دارد مثل لژ سينماست و کساني را که طبقه دوم اتوبوس مينشستند لژنشين ميناميدند.»
راننده با صداي ضرب اتوبوس را نگه ميداشت
اين شهروند که در کنار پدرش رانندگي اتوبوسهاي دو طبقه را تجربه کرده ميگويد: «اين اتوبوسها کلاج نداشت و رانندگي با آن خيلي آسان بود. راننده داخل يک کابين مينشست و شاگرد طبقه بالا ميرفت و هر وقت کسي ميخواست پياده شود شاگرد روي داشبورد ضرب مي گرفت تا راننده ماشين را نگه دارد. البته برخي اتوبوس ها که درشان از عقب باز ميشد زنگ داشتند که شاگرد پياده شدن مسافران طبقه بالا را با به صدا درآوردن زنگ به اطلاع راننده ميرساند.»
همشهري آنلاين
انتهاي پيام/م |