کد خبر: 146564                      تاريخ انتشار: 1402/01/20 - 17:24
حرف‌هايي که «نون خ» به مخاطب مي‌رساند
 
ساخت «نون خ» در سالي که گذشت ريسک بزرگي براي سعيد آقاخاني بود، بخش‌هايي از جامعه حتي هنرمنداني که با پلتفرم‌ها کار مي‌کنند را قضاوت مي‌کند، صداوسيما که جاي خود دارد. به هر حال آقاخاني تصميم سختي گرفت و در نوروز خالي از طنزِ ???? «نون خ» را روي آنتن برد.
 
ساخت «نون خ» در سالي که گذشت ريسک بزرگي براي سعيد آقاخاني بود، بخش‌هايي از جامعه حتي هنرمنداني که با پلتفرم‌ها کار مي‌کنند را قضاوت مي‌کند، صداوسيما که جاي خود دارد. به هر حال آقاخاني تصميم سختي گرفت و در نوروز خالي از طنزِ ???? «نون خ» را روي آنتن برد.
در فضايي که شادي در حداقلي‌ترين وضعيت است، آيا اين که «نون خ» به جاي اولويت دادن به کمدي، ساخت موقعيت‌هاي کنايه‌اي و استعاره‌اي را انتخاب کرده از سر ضعف است؟ بي‌گمان، نه! اگر کمي منصفانه به ماجرا نگاه کنيم و البته نيم‌نگاهي هم به واکنش مخاطبان در شبکه‌هاي اجتماعي داشته باشيم بهتر درک خواهيم کرد که مخاطبان سريال هم زبان کنايه‌اي «نون خ» را درک کرده‌اند و اصلا همان موقعيت‌هاي به ظاهر کمتر خنده‌دار اما کنايه‌دار بيشتر به مذاق مخاطبان کار خوش آمده.
ساخت و پرداخت کاراکتر رامين در چنين فضايي شکل مي‌گيرد، رفت و برگشت‌هاي رامين ميان دِه پايين و دِه بالا، تيپي آشنا از اين روزهاي زندگي در ايران را برايمان مي‌سازد که حتي عنوان هم دارد؛ آدم‌هاي وسط باز که تلاش مي‌کنند هم از توبره بخورند و هم از آخور. رامين در شکل صحبت کردنش، در بيان مواضعش و در چرخش‌هايش در واقع حرف دل مخاطب خسته را مي‌زند.
رِنديِ آقاخاني و وفايي(نويسنده فيلمنامه) در اين بوده که در اسارت ساخت موقعيت‌هاي نمادين نمانده‌اند و فرآيند انتقال پيام مختل نشده. نمونه‌اش تمام اشاراتي است که در فرم يک مسابقه فوتبال راجع به لزوم جوانگرايي در کار کاشته شده و اتفاقا مخاطب هم متوجه آن مي‌شود، دليل اصلي شکست تيم فوتبال دِه پايين بازي ندادن به جوان‌ها بود، نون خ حرفش را مي‌رساند بدون آن که توي ذوق بزند.
به تاکيد پنهان اين سريال بر فرزندآوري توجه کنيد، سکانس ويارِ شبکه دو در خواستگاري از شيرين، يا سکانس جدل فريده و کيوان بر سر فرزندآوري و يا اصلا نطق رامين در مدح بچه‌دار شدن، ويا دلايل موفقيت ده بالا نسبت به ده پايين (فرزند بيشتر، جواني جمعيت، نيروي کار بيشتر داشتن و اهميت بيشتر ازدواج) همه از جمله تاکيدات داستان در ستايش ادامه نسل است.
شايد برگ برنده داستان «نون خ» نمايش پيشه و شغل آدم‌هاست، همان که در آثار ايراني به طور کلي سهم بسيار کمي دارد. اهميت شغل و درآمد معمولا آن چيزي‌ست که درباره‌اش حرف زده مي‌شود اما نمايش داده نمي‌شود منظور از نمايش، تاثير مساله شغل بر تصميمات آدم‌هاست، يعني همان اتفاقي که براي ادريس در اين سريال افتاد و در مسير درام کاملا موثر بود.
فيلم نيوز
انتهاي پيام/م