|
|
|
فضاي سياسي کشور صحنه تقابل هزليات و هجويات |
|
|
|
سفر «سيدابراهيم رئيسي» به کشور چين، حواشي و دنبالههاي زيادي با خود همراه داشت. اين رويداد از جمله سفرهاي مهم رئيس دولت سيزدهم به شمار ميآيد که با توجه به برنامه بلندمدت راهبردي ايران و چين بسيار حائز اهميت است. |
|
|
امير حمزه نژاد: نکته جالب توجه، اصطکاک و تقابلهاي سياسي در حوزه ديپلماسي است که همزمان با اين سفر به اوج خود رسيد.
در يک تعريف بسيار ساده و مهم، برقراري روابط ديپلماتيک ايران با هر کشوري بايد بر مبناي منفعت جمعي و همچنين بر اساس فاکتورهاي واقعي براي فعاليت در حوزههاي سياسي، تجاري، فناوري، فرهنگي و … باشد. مابقي موارد که يک نوع تقابل سياسي و جنگ زرگري را در داخل کشورمان رقم ميزند، بسيار بيهوده است. هر چند که بيهودگي سياسي در کشورمان با توجه به اصطکاک جناحي-سياسي بسيار است و مردم با فوران هزليات سياسي از سوي جناحهاي مختلف روبرويند.
کشورمان نه تنها به سمت فرعيات در حوزه سياسي حرکت کرده و منابع اساسي در اين پژواکهاي متداوم گم شده بلکه در يک قدم جلوتر هزليات و هجويات سياسي در کشورمان متداول شده است و جالب اينجا است که افرادي که در فضاي سياسي-رسانهاي و بهويژه در شبکههاي اجتماعي تراوشهاي ذهني خود را به عنوان نخبه سياسي اجتماعي به جامعه منتقل ميکنند، عموما هجوپردازند و اين موضوع بيشتر از گذشته وارد فضاي افکار عمومي و فرهنگ سياسي کشورمان شده است.
تنها نگاهي به ماجراي سفر هيات دولت به چين و حواشي و پيرامون آن و تجزيه و تحليل گفتار و رفتار سياسي کنشگران و فعالان سياسي رسانهاي نشان ميدهد که بيشتر از همه چيز آنچه در اين موضوع در فضاي افکارعمومي انتشار يافته است هجويات سياسي بوده است.
اين درحالي است که تقابلات سياسي تا حدي کفايت ميکند که بتواند مسائل کشور را در جريان اصلي امور و منفعت عامه قرار دهند نه اينکه همه چيز را به يک مثنوي هفتاد من هجونامه تبديل کند که در آن امور اساسي کشور فراموش شود.
انتهاي پيام/* |