خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - معصومه کوشکستانی- پیشرفت فناوری و قدم گذاشتن در عصر دیجیتال و فضای مجازی، موجب پیدایش تغییرات قابل ملاحظه ای برای اشخاص شده است تا جایی که با مراجعه به مجله جامعه شناسی ایران می توان دریافت که، شکاف جنسیتی در استفاده از اینترنت بسیار کمتر از میزان شکاف جنسیتی در دسترسی به سایر رسانه‌هاست. از این روی، زنان ایرانی برای دستیابی به اهداف اجتماعی و گروهی خود، به‌شدت به سمت اینترنت و وبلاگ‌نویسی روی آورده اند تا جایی که پابه‌پای مردان و حتی گاهی جلوتر از آن‌ها حرکت کرده‌ و گاهی پیش از آن‌ها از امکانات اینترنت استفاده کرده‌اند. غافل از این که، آسیب‌های فضای مجازی پشت چهره‌های بزک کرده پنهان شده است.
استفاده بانوان به عنوان بلاگر برای جذب محاطب، دریافت ویو و گرفتن تبلیغات تا جایی ادامه دار شده است که در چهارم مهرماه سال جاری، قوه قضائیه ایران از بازداشت زنی به عنوان «وکیل کاربلد» در دفتر وکالت در شمال تهران، خبر داد که در تبلیغات اینستاگرامی جنجال‌برانگیز، پشت میز وکالت نشسته و به صندلی تکیه زده و به سوال مراجع کننده در راستای جلوگیری از اثبات حقوقی خیانت به همسر راهکار ارائه می‌دهد.
بازتاب گسترده‌ این ویدیو در میان چهره‌های سیاسی، شبکه‌های اجتماعی، تلویزیون و حای صدا و سیما، به یک باره تبدیل به بمبی منفجر شده در ساعات اولیه شد. بسیاری از این اقدام در لباس وکالت، انتقاد و اعتراض کردند. تا جایی که با این فرد برخورد می‌شود و معلوم می‌گردد که این خانم نه وکیل است و نه حقوق خوانده و فقط یک آرایشگر است که پا در کفش وکلا کرده است.
این پرده اول ماجرای کارشناس نمایی در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نیست و کم نبوده اند خانم‌های آرایشگر که پا در کفش دیگر رشته‌های تخصصی چون روانشناسان کرده‌اند. مشاوران روانشناسی ارتباطات زناشویی که پیش‌ترها به عنوان خانه خراب کن در محیط‌های اغلب مسموم آرایشگاه‌های زنانه محصور بودند و حالا با ظهور شبکه های اجتماعی در زندگی مردم گسترده و فراگیرتر شده است.
این افراد با در دست گرفتن یک براش آرایشی، گویی دکترای روانشناسی رابطه گرفته باشند شروع به توصیه‌هایی مختلف به هم‌جنسان خود از قبیل: انتظارت را بالا ببر. شام امشب را نپز، بزار بفهمد سر آشپز نیستی، زنی که خرج دارد ارج دارد، پسری که خرج نکند کنسله و ... » نموده اند. این‌ها مشاوره‌های به اصطلاح روانشناسی هستند که عاقبت تنهایی و بهم خوردن ارتباط زناشویی و حتی شاید طلاق را به دنبال داشته باشد.
هرچند که میزان آسیب‌های مشاوره‌های غلط آنان آنقدرها مانند مورد قبلی آشکار و آنی نبوده اما چه آدرس‌های غلطی که این افراد در لباس روانشناسی به مردم و خصوصا جوانان و بانوان داده اند که اثرات آن در بلند مدت و به طور خاموش و غیر مستقیم ابتدا در بطن خانواده و سپس در جامعه عیان گشته و به طور قطع نه تنها گره‌ای از زندگی کسی نگشوده‌ بلکه گره‌های دیگر کوری بدان افزوده‌اند.
با این حال قصه خانم آرایشگر وکیل نما یک چالش جدید را در فضای مجازی و زندگی واقعی افراد به عنوان تلنگر مشخص کرده تا مردم بدانند تمام این نمایش ها تنها پشت ‍‍‍پرده چهره‌های موجه بازیگران نادان و ناآگاه برای خودنمای است که درصد پایینی از آن ها رسوا میشوند و بسیاری از آنان متاسفانه به اقدامات خود ادامه می‌دهند.
پدیده‌ی «کارشناس‌نمایی» در فضای مجازی، به‌ویژه توسط بلاگرهای آرایشی، مصداقی روشن از نقض مرزهای حرفه‌ای و ورود افراد فاقد صلاحیت به حوزه‌های تخصصی حقوق و روانشناسی است. این امر نه تنها اعتماد عمومی به مشاوران و متخصصان واقعی را خدشه‌دار می‌کند، بلکه با تولید محتوای غیرعلمی و مشاوره‌های غلط، پیامدهای اجتماعی و روانی جبران‌ناپذیری بر زندگی افراد به‌ویژه زنان بر جای می‌گذارد.
هم چنین بررسی‌های روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد که اقتدار کاذب در شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شود کاربران صرفاً بر اساس تصاویر، ویژگی های زبانی، طرح بندی ، ظاهر فالوئر بالا یا لحن قاطع و یا هر عامل دیگری، فردی را صاحب صلاحیت تلقی کنند؛ در حالی که هیچ پشتوانه علمی یا قانونی برای ادعاهای او وجود ندارد. این مسئله به شکل مستقیم می‌تواند منجر به تصمیم‌های پرخطر، فروپاشی روابط خانوادگی، و افزایش آسیب‌های روانی و اجتماعی شود.
از منظر حقوقی نیز، ارائه مشاوره توسط افراد فاقد پروانه وکالت یا مجوز روانشناسی، مصداق بارز دخالت غیرمجاز در امور تخصصی است که باید تحت نظارت نهادهای ذی‌ربط پیگیری و با آن برخورد شود. در عین حال، آموزش رسانه‌ای و ارتقای سواد حقوقی و سلامت روان دیجیتال در جامعه می‌تواند نقش پیشگیرانه مهمی داشته باشد.